Vrije tekst voelt laagdrempelig. Voor patiënten is het logisch om hun klacht “gewoon even te beschrijven”. Voor zorgorganisaties lijkt het flexibel en patiëntvriendelijk. Toch blijkt vrije tekst in de praktijk één van de grootste oorzaken van inefficiënte, foutgevoelige en moeilijk schaalbare triage.
Goede triage vraagt om structuur.
En precies die structuur ontbreekt bij vrije tekst.
Wat er misgaat bij triage op basis van vrije tekst
Wanneer patiënten hun zorgvraag in een open tekstveld beschrijven, ontstaan vrijwel altijd dezelfde knelpunten:
- klachten zijn onvolledig of te algemeen
- belangrijke medische context ontbreekt (duur, ernst, beloop)
- informatie staat in een onlogische volgorde
- urgentie is lastig of niet betrouwbaar in te schatten
Vrije tekst vergroot de verborgen werkdruk in de zorg
Vrije tekst verplaatst de verantwoordelijkheid voor structuur volledig naar de zorgprofessional. Assistenten en artsen moeten elke zorgvraag opnieuw:- interpreteren
- medische relevantie filteren
- ontbrekende informatie achterhalen
- de klacht herformuleren naar een probleem dat geschikt is voor triage
Waarom vrije tekst niet schaalbaar is in digitale zorg
De zorg digitaliseert in hoog tempo. Maar vrije tekst laat zich slecht combineren met schaalbare zorgprocessen. Het is namelijk moeilijk om:- vrije tekst automatisch te analyseren
- zorgvragen consistent te beoordelen
- urgentie betrouwbaar te bepalen
- vervolgacties te automatiseren
De impact van vrije tekst op patiëntveiligheid
Onvolledige of verkeerd geïnterpreteerde informatie vergroot de kans op:- onderschatting van urgentie
- onnodige consulten
- vertraging in passende zorg
Gestructureerde triage is geen beperking, maar een versneller
Structuur betekent niet dat het menselijke aspect verdwijnt. Integendeel. Door patiënten gericht en logisch uit te vragen:- wordt informatie vollediger
- stijgt de kwaliteit van triage
- ontstaat sneller duidelijkheid voor patiënt én zorgverlener
- neemt de werkdruk af