Nieuws

AI in de zorg is geen toekomstmuziek meer. Ook binnen triage, het beoordelen en prioriteren van zorgvragen, wordt kunstmatige intelligentie steeds vaker ingezet.

In veel zorgprocessen wordt onbewust een grote verantwoordelijkheid bij patiënten gelegd. Zij moeten hun klacht beschrijven, inschatten hoe urgent deze is en bepalen wat zij nodig hebben. Dat lijkt efficiënt, maar is het niet. Patiënten zijn geen triagisten. En dat hoeven ze ook niet te zijn.

Elke huisartsenpraktijk kent het probleem. De telefoon staat roodgloeiend, assistenten doen hun uiterste best om iedereen te woord te staan en patiënten ervaren wachttijden nog voordat zij geholpen worden. Telefonische druk wordt vaak gezien als een onvermijdelijk onderdeel van het vak. Maar dat is het niet.

Goede triage vraagt om structuur. En precies die structuur ontbreekt bij vrije tekst. Wat er misgaat bij triage op basis van vrije tekst.

De druk op de zorg blijft toenemen. Wachttijden lopen op, huisartsenpraktijken kampen met structurele werkdruk en patiënten ervaren steeds vaker frustratie en onzekerheid. Toch wordt één cruciale oorzaak vaak over het hoofd gezien. Niet de behandeling zelf vormt het grootste knelpunt, maar alles wat daaraan voorafgaat.